Blog

Ayahuasca en dood van het ego

earthHoe is het om te ervaren dat je dood gaat tijdens een ayahuasca ceremonie? Iets dat mij overkwam op de tweede dag van mijn 2-daagse ayahuasca ceremonie. Wat zijn de lessen die je hier van leert en hoe is het om dit te ervaren?

Het stond niet op mijn verlanglijstje van dingen die ik graag eens wilde ervaren, maar wat heeft het me veel gebracht. De tweede dag begon al vroeg in de ochtend toen ik badend in het zweet wakker werd. Elke cel in mijn lichaam schreeuwt ‘Dit moet je nooit meer doen Ralph!’ en dat is ook wat ik besluit. Bij het ontbijt zal ik aangeven dat ik de tweede dag niet mee doe.

Als ik het die ochtend vertel praat ik er met een van de begeleiders over. ‘Je bent er nu toch Ralph en de tweede reis is meestal veel mooier en geeft veel meer inzichten’. M’n verstand wil tegen argumenten opwerpen, maar mijn gevoel zegt nu toch dat ik het wel moet doen. Ik wil ook niet toegeven aan mijn eigen angst, maar ik heb gisteren tenslotte ook overleefd. Omdat ik steeds meer op m’n gevoel ga vertrouwen besluit ik er toch naar te luisteren. Ik doe mee!

Als de ceremonie begint merk ik dat ik nog nerveuzer ben dan de eerste dag. Die leegte en eenzaamheid waar ik gisteren was wil ik niet opnieuw! Maar ik heb geen enkele controle en dus moet ik de controle uit handen geven. Ieders intenties worden in de kring uitgesproken en ik sla m’n glaasje achterover. Geen weg meer terug! Als ik ga liggen wordt ik eigenlijk meteen overmand door emotie. Geen idee waar het vandaan komt. Lieve begeleiders ontfermen zich even over me en dat voelt fijn.

Na een kwartier voel ik dat de ayahuasca begint te werken. Het wil me de reis intrekken, maar ik begin me te verzetten. Ik kan me er niet aan overgeven. De ayahuasca wordt als maar krachtiger en het voelt letterlijk alsof het mijn leven uit mijn lichaam wil trekken via mijn hoofd. Ik ga rechtop zitten en zweer mezelf wakker te blijven. Dit mag niet gebeuren! Ik ben aan het doodgaan!

Het gevecht

De begeleiders zien mijn worsteling en komen bij me zitten. ‘Geef je er aan over Ralph, verzetten heeft geen zin.’ Ik doe mijn uiterste best me er aan over te geven, maar ik blijf me maar verzetten. Het leven wil echt m’n lichaam verlaten. ‘Dit kan echt niet’ zeg ik tegen de begeleider ‘er blijft dan niets achter in m’n lichaam!’. Ik ben in gevecht met de dood. Ik weet het zeker en ik wil blijven leven! Dan, in m’n grootste wanhoop hoor ik een stem ‘Tegen wie vecht je nou?’ hoor ik helder in m’n hoofd. Ik denk er over na en dan zie ik het ‘Tegen mezelf!’ roep ik. Ik ben met mezelf in gevecht.

Er komt meteen een diepe rust en vrede over me heen die hemels voelt. Alles gebeurde in mij. Twee delen in mij waren met elkaar in gevecht en nu is het weg. Een deel is opgelost. Het is dat deel in mij dat ik de vorige dag ook zag in de vorm van de pauw die zich belachelijk gedroeg. Dit was mijn ego dat zojuist dood ging. Er is alleen nog maar vrede en liefde voelbaar. Tranen van geluk rollen over m’n wangen.

Ik ben weer uit de reis en geniet nog na op mijn matras. Ik luister naar de muziek en kijk naar de mensen om mij heen. De meesten zijn nog aan het reizen. Ik voel een diepe verbondenheid met alle anderen, met alles. Ik zie hoe we allemaal een zijn. Een bewustzijn van dezelfde materie. Alleen door het ego ervaren we afgescheidenheid en zien we de eenheid niet die we in werkelijkheid zijn. Dit is briljant! Goddelijk.

De volgende ochtend praten we na over ieders ervaringen. Iedereen heeft het anders beleefd, maar er is een ding dat hetzelfde is. We voelen ons allemaal een en verbonden. Ongekend, want dit zijn wildvreemde mensen voor me die ik niet ken.

Data download

Verder is het is alsof er ergens een enorme hoeveelheid data en inzichten tot me is gekomen. Alsof ik een wijsheid heb gedownload naar mijn eigen bewustzijn. Ik weet ineens dingen. Zie hoe alles werkt, waarom er mensen komen en gaan in m’n leven en wat ze komen doen. Ik had nog 100.000 spirituele boeken kunnen lezen en dit nooit kunnen begrijpen.

Het kost me moeite om die ochtend afscheid te nemen. Ik kijk nog een keer naar de ceremonie ruimte. Hier gebeurde het, het diepste, grootste gevecht en het grootste geluk en blijdschap dat ik me maar bedenken kan. Ik ben dankbaar. Voel me als herboren. Blanco.

Verandering

Als ik buiten wegrijd merk ik dat ik de wereld anders zie. Ik zie bomen die prachtig zijn, zoals ik ze nog nooit gezien heb. Met een soort bezieling. Als ik de snelweg op draai merk ik dat er nog meer is veranderd. Ik zie automobilisten druk op de linkerbaan met hun ego dingetje. Mensen die elkaar voorbij willen, een ander er niet tussen laten, dicht op elkaar. Zo was ik ook, maar ik voel er helemaal niets meer van en rijd voor het eerst in m’n leven op de rechterbaan achter een vrachtwagen.  Ik kan me niet voorstellen dat ik ooit zo heb kunnen doen. Mijn ego lijkt helemaal weg. Het is weg. Het is gisteren dood gegaan en het voelt als een bevrijding. Dit is de verlossing waar in religies over wordt gesproken. Er is een hemel, maar die is op aarde, niet hoog in de lucht maar in ons. Nu snap ik het!

 

Schrijf een reactie.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Mijn transformatie

Vrienden en familie weten dat ik nooit lang hetzelfde doe. Van Sales Manager in de logistiek naar eigen bedrijf in zeiljachten …

Burn-out is eigenlijk zielsarmoede

We zien het allemaal in onze naaste omgeving, het aantal mensen met een burn-out neemt in rap tempo toe. Meestal werk en …

Leven we in een spel?

Er wordt weleens gezegd dat het leven op aarde een spel is. Na mijn ayahuasca reizen en een inkijkje in de werking van het …